De revalidatie van onze therapeute Corianne: hoe gaat het nu?

Het laatste jaar ben ik meerdere keren benaderd met de vraag hoe het toch met mijn enkel is afgelopen. En inderdaad, ik heb het verhaal op de website eigenlijk nooit afgemaakt.
Na het laatste bericht, ben ik op vakantie gegaan. Eén van de Griekse eilanden. Het was daar één grote trainingsruimte!!! Ik ging met krukken heen en 2 weken later, bij thuiskomst, had ik ze echt niet meer nodig! Berg op en berg af, onverharde en oneffen wegen en paden, kiezelstranden, zee in en zee weer uit, zwembad in en uit, trap op en trap af… Ik werd steeds handiger en mijn been/enkel/voet steeds soepeler en meer belastbaar. Thuisgekomen ben ik gaan zwemmen en oefeningen gaan doen in het water. Springen, huppen, hinkelen… Op het droge lukte het nog niet, maar in het water wel. Ook heb ik een racefiets gekocht om aan mijn uithoudingsvermogen te werken. Ik was stiekem al aan het fantaseren over paardrijden. Maar helaas haalde ik mijn paard op een goede dag kreupel uit het weiland. Ook een blessure aan haar been. Wat een pech! Voor het paard was het goed om te gaan wandelen. En voor mij ook! Dus dat hebben we gedurende de zomer veel gedaan. In de maanden juni, juli, augustus heb ik mijn werkdagen opgebouwd naar een volledige werkweek. En dat ging goed. Geen pijnklachten. Wel zwelling, maar dat was niet afwijkend voor de fase van herstel. In september had ik opnieuw een afspraak met de trauma-chirurg. Ik was heel nieuwsgierig naar de röntgenfoto’s! Hoe zag het er nu van binnen uit? Qua botdichtheid? En zou mijn kuitbeen weer één geheel zijn? En was die horizontale pen die mijn scheen- en kuitbeen vlak boven mijn enkel met elkaar verbindt nu gebroken (door materiaalmoeheid)? Want dat was immers de verwachting. Ik had er in ieder geval niets van gemerkt.

Geen röntgenfoto’s

Maar… Wat ik al een beetje vermoedde… De röntgenfoto’s werden niet gemaakt… En wel om een
hele mooie reden. Ik was zwanger! De chirurg was heel tevreden over de situatie. Hij benadrukte nogmaals dat men na een dergelijke operatie zeker een jaar nodig heeft voordat ze hun oude leven weer zo leiden als ze deden. En ook moest ik er rekening mee houden dat de beweeglijkheid waarschijnlijk nooit meer zo ruim zou worden als dat de enkel ooit was. Op het moment van onze afspraak was het verschil in beweeglijkheid tussen beide enkels circa 25%. We hebben afgesproken dat we geen vervolgafspraak meer zouden maken. Bij een afwijkend beloop mag ik ten alle tijden contact opnemen. Het is niet noodzakelijk dat de platen en schroeven worden verwijderd.
In december, een jaar na de val, merkte ik dat ik weer mogelijkheden zag om te starten met hardlopen. Automatismen waren weer terug. Zonder nadenken weer dingen doen. Zoals even de trap op hollen. Ergens vanaf springen. Door de regen richting de auto rennen. In verband met de verder gevorderde zwangerschap ben ik niet gestart met hardlopen, maar aankomend voorjaar ben ik dit zeker van plan!

Hoe gaat het nu?

Nu is de situatie zo dat ik echt kan zeggen dat ik nooit pijn heb. Ik doe alles wat ik op dit moment wil. En er is nooit een avond dat ik merk dat ik teveel heb gedaan. Ook van zwelling is er geen sprake meer. Oké, soms als mijn enkelknokkels iets hards raken, kan dit vervelend zijn. En ja, de beweeglijkheid… Op mijn knieën zitten met een afgevlakte voet, voelt vreemd. Ik kan mijn voet niet zo vlak op de grond leggen als de andere kant. Hurken gaat prima, maar als ik verder door mijn enkel probeer te veren, merk ik dat de eindstand ook stugger is als de niet-aangedane zijde.
Ik ben heel tevreden met het resultaat. En na deze ervaring, vind ik het herstel van het menselijk lichaam nog fascinerender dan ik al deed!

Nieuws Fia Fysiotherapie

Wil je weten wat jouw schouderpijn of schouderklachten veroorzaakt?

“Mijn fysiotherapeut heeft mij uitstekend behandeld. Ik ben van mijn schouderpijn af en zal de oefeningen – die ze me heeft aangeraden – zeker blijven doen om herhaling te voorkomen. Mocht ik in de toekomst andere schouderklachten krijgen, dan weet ik waar ik moet zijn.”

Bel me terug